@ARTICLE{Rychter2022:i6838,
	author="{Rychter, Joanna}",
	title="{„Zielone łąki mej duszy” – nazwy barw w poezji Stanisławy Plewińskiej}",
	year="2022",
	type="artykuł naukowy",
	language="pl",
	journal="{Język. Religia. Tożsamość}",
	issn="2083-8964",
	volume="1",
	number="25",
	pages="103--122",
	doi="10.5604/01.3001.0016.0996",
	url="https://jezyk.religia.tozsamosc.ajp.edu.pl/article/160996/pl",
	keywords="liryka, poezja ludowa, Stanisława Plewińska, barwy; lyric poetry, folk poetry, Stanisława Plewińska, colours",
	abstract="{W artykule zbadano repertuar nazw barw występujących w lirykach poetki mieszkającej
w Deszcznie Stanisławy Plewińskiej, ich frekwencję oraz pełnione funkcje. Materiał badawczy
liczy 46 nazw barw w 131 wystąpieniach tekstowych, reprezentujących 13 pól semantycznych,
przy czym jedno o charakterze ogólnym oraz 12 wyspecjalizowanych. Paleta stosowanych
przez Plewińską w twórczości poetyckiej barw jest dość zróżnicowana. Jej poezja mieni się
odcieniami wszystkich kolorów kanonicznych. Preferowanymi barwnymi określeniami są nazwy
czerni
z pola: zieleni 30 wystąpień tekstowych, bieli 29 użyć tekstowych, 20 użyć tekstowych,
co sugeruje uwielbienie poetki dla zjawisk achromatycznych oraz koloru immanentnego dla natury.
W dalszej kolejności znajdujemy: złoty 15 użyć, niebieski 7. Rzadko sięga poetka z Deszczna
po kolory z pola żółci (4x), szarości (4x), srebra (4x), czerwieni (3x), fioletu (2x) i brązu (1x).
Nie wykorzystuje nazw z pola barwy pomarańczowej czy różowej.}",
}