@ARTICLE{Skorupska-Raczyńska2022:i6839,
	author="{Skorupska-Raczyńska, Elżbieta}",
	title="{„Kwiat zapachu przyjemnego...” O miarach woni w polszczyźnie ogólnej}",
	year="2022",
	type="artykuł naukowy",
	language="pl",
	journal="{Język. Religia. Tożsamość}",
	issn="2083-8964",
	volume="1",
	number="25",
	pages="123--141",
	doi="10.5604/01.3001.0016.0997",
	url="https://jezyk.religia.tozsamosc.ajp.edu.pl/article/160997/pl",
	keywords="leksyka, frazeologia, kultura, językowy obraz świata, historia języka; lexis, phraseology, culture, linguistic picture of the world, language history",
	abstract="{Powonienie jest jednym ze zmysłów człowieka, pozwalającym na identyfikację otaczającej
go rzeczywistości, reagującym na negatywne bądź pozytywne zapachy a obojętnym na neutralne.
Ich percepcja i recepcja są uwarunkowane osobniczymi uwarunkowaniami i doświadczeniami.
Opis miary zapachu i jego natężenia – ze względu na brak obiektywnej wartości porównawczej –
opiera się na słownictwie w większości nacechowanym stylistycznie i kolokwialnym. Dotyczy
ono zarówno przyjemnych, jak i nieprzyjemnych doświadczeń zmysłowych w obszarze węchu.
Liczba określeń zapachu rośnie wraz z jego natężeniem. Konceptualizacji zapachu służą również
przysłowia (około stu jednostek), w tym oparte na porównaniach bądź rubaszne.}",
}
