@ARTICLE{Skorupska-Raczyńska2023:i7723,
	author="{Skorupska-Raczyńska, Elżbieta}",
	title="{"Śpi jak młynarz na worku…" O językowo-kulturowym obrazie snu w polszczyźnie}",
	year="2023",
	type="artykuł naukowy",
	language="pl",
	journal="{Język. Religia. Tożsamość}",
	issn="2083-8964",
	volume="2",
	number="28",
	pages="277--297",
	doi="10.5604/01.3001.0054.2878",
	url="https://jezyk.religia.tozsamosc.ajp.edu.pl/resources/html/article/details?id=618324",
	keywords="leksyka; frazeologia; językowy obraz świata; kultura; lexis; phraseology; linguistic picture of the world; culture",
	abstract="{Sen rozumiany jako potrzeba fizjologiczna człowieka towarzyszy mu zgodnie z dobowym rytmem, którego incydentalne zachwianie nie jest życiowo groźne. O istotnej roli snu świadczy bogaty zasób przyporządkowanego mu słownictwa oraz interpretujące bądź wykorzystujące przenośnie ten aspekt fizjologii zbiory paremii. Analiza zasobów słowników pozwoliła na wyekscerpowanie z nich ponad 300 jednostek leksykalnych (nominalizmów i werbalizmów) określających sen neutralnie (np.: drzemka, półsen, senność; odespać, pospać, wyspać się) i w sposób nacechowany, w tym żartobliwie (np.: chrapsko, kima, kimono; ciąć komara, iść w kimono, zawinąć się w naleśnik) bądź rubasznie. Obraz snu w ujęciu fizjologicznym odzwierciedla również łącznie ponad 240 przysłów o różnej w polszczyźnie proweniencji i żywotności. Interpretują one zarówno dobroczynny wpływ snu (np.: Sen największy przyjaciel; Prześpij się, jutro będzie lepiej), jak i jego negatywne strony (np.: Spaniem nikt nie zarobił; Kto długo sypia, tego się bieda czepia). Motyw snu wykorzystywany jest w literaturze, głównie tej przeznaczonej dla dzieci, jako aspekt o nacechowaniu dydaktycznym.}",
}