@ARTICLE{Rychter2024:i8087,
	author="{Rychter, Joanna}",
	title="{„W wietrze słucham ja melodii” – nieożywiony świat dźwięków w poezji Stanisławy Plewińskiej}",
	year="2024",
	type="artykuł naukowy",
	language="pl",
	journal="{Język. Religia. Tożsamość}",
	issn="2083-8964",
	volume="2",
	number="30",
	pages="137--150",
	doi="10.5604/01.3001.0054.8703",
	url="https://journals.indexcopernicus.com/search/article?articleId=4139311",
	keywords="liryka; poezja ludowa; Stanisława Plewińska; lyric poetry; folk poetry; Stanisława Plewińska",
	abstract="{W niniejszym szkicu oglądowi badawczemu poddane zostały nazwy dźwięków, których źródłem jest świat nieożywiony. Nazwy poddano stratyfikacji semantycznej, umieszczając je w następujących dwóch grupach: DŹWIĘKI PRZYRODY NIEOŻYWIONEJ i INNE DŹWIĘKI OTACZAJĄCEGO ŚWIATA. Analiza materiału wykazała, iż audiosfera przestrzeni wiejskiej przynosi spokój, dominują w niej
dźwięki wytwarzane przez elementy natury nieożywionej (Słońce, niebo, woda), dopełnione odgłosami artefaktów (skrzypienie implikujące starość/zniszczenie). Repertuar nazw wykorzystanych przez poetkę ludową do nazwania dźwięków wytwarzanych przez świat nieożywiony jest konwencjonalny i dość ubogi.}",
}