@ARTICLE{Wach2025:i8941,
	author="{Wach, Bogna}",
	title="{Wolność sumienia i wyznania a neutralność religijna w miejscu pracy w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka}",
	year="2025",
	type="artykuł naukowy",
	language="pl",
	journal="{Język. Religia. Tożsamość}",
	issn="2083-8964",
	volume="2",
	number="32",
	pages="231--249",
	url="https://jezyk.religia.tozsamosc.ajp.edu.pl/article/555642/pl",
	keywords="wolność sumienia i wyznania; manifestacja przekonań religijnych; zasada proporcjonalności; zasada neutralności; ostentacyjność symboli",
	abstract="{Możliwość wyrażania swoich przekonań jest jednym z fundamentów społeczeństwa demokratycznego i jest wartością chronioną na mocy art. 9 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Jednak wolność manifestowania poglądów, w tym religijnych, nie posiada charakteru absolutnego, a zatem w pewnych okolicznościach może być poddawana ograniczeniom. Pracodawca powołując się na interes firmy (w przypadku podmiotów prywatnych) lub bezstronność świadczonych usług (w przypadku podmiotów publiczno-prawnych) może zażądać od pracownika powstrzymania się od manifestowania poglądów religijnych (poprzez zakaz noszenia symboli, ubioru czy dostosowanie się do grafiku godzin pracy). Do tej pory w większości spraw ETPCz opowiadał się po stronie pracodawców dając prymat zasadzie neutralności jako uzasadnieniu zakazów noszenia symboli religijnych lub odmowy wykonywania pewnych czynności przez pracowników. Osoby dla których wiara stanowi ważny element tożsamości postawione są w gorszej sytuacji niż ateiści czy agnostycy. Dostęp do zatrudnienia może być dla nich utrudniony ze względu na wyznawaną religię.}",
}