@ARTICLE{Dudziak2025:i8945,
	author="{Dudziak, Maciej}",
	title="{Berlin: u(po)rządkowane sfery chaosu. Uwagi na marginesie rekonesansu badawczego}",
	year="2025",
	type="artykuł naukowy",
	language="pl",
	journal="{Język. Religia. Tożsamość}",
	issn="2083-8964",
	volume="2",
	number="32",
	pages="305--318",
	url="https://jezyk.religia.tozsamosc.ajp.edu.pl/article/555647/pl",
	keywords="transkulturowość; bywalec; tożsamość kulturowa; sigapolis; afekt; palimpsest",
	abstract="{Tekst stanowi antropologiczną refleksję nad Berlinem jako żywym laboratorium ponowoczesności – miastem rozproszonym, dynamicznym i wielogłosowym. Autor postrzega Berlin nie tylko jako przestrzeń fizyczną, lecz jako wytwór codziennych praktyk, afektów, rytuałów i pamięci. Śledzi figurę bywalca – mobilnego nomady, który płynie przez miasto, tworząc ulotne ślady. Dzielnice takie jak Neukölln, Kreuzberg czy Wedding ukazane są jako transkulturowe mikrokosmosy, w których spotykają się migracje, języki i style życia. Refleksja dotyczy również nowych sposobów nawigacji – od zmysłowego do algorytmicznego – oraz estetycznych i symbolicznych przemian gentryfikacji. Berlin jawi się jako miasto, w którym przeszłość i przyszłość współistnieją, tworząc przestrzeń eksperymentalnej wspólnoty bez jedności. To nie obiekt badań, lecz partner dialogu, który przekształca myślenie i język badacza.}",
}