@INBOOK{Urban2026:i9225,
	author="{Urban, Renata and Wołoszyn, Arkadiusz}",
	title="{Zastosowanie jazdy konnej w terapii dzieci, młodzieży i dorosłych – rys historyczny}",
	year="2026",
	type="rozdział w monografii naukowej",
	language="pl",
	booktitle="{Zwierzęta w służbie człowieka. Od usług osiołka po branżę motoryzacyjną.}",
	publisher="{Akademia im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim}",
	series="{Gorzowskie Studia Bestiograficzne}",
	pages="279--296",
	url="http://cwn.ajp.edu.pl/2026/15/280/",
	keywords="jazda konna; hipoterapia; niepełnosprawność; horse riding; hippotherapy; disability",
	abstract="{Jazda konna od najdawniejszych czasów towarzyszyła człowiekowi, początkowo służąc głównie celom utylitarnym. Z czasem jednak dostrzeżono inne zalety relacji człowiek–koń, w tym terapeutyczne. W starożytności zwracał na nie uwagę Hippokrates i Ksenofont, w średniowieczu – Galen, w kolejnych epokach Mercurialis, Sydenham czy Busch. Doceniali je również Dorohostajski i Czapski. Jednak dopiero w XX w. wartości jazdy konnej dla zdrowia człowieka potwierdzone zostały badaniami naukowymi. Do uznania jej jako formy terapii przyczyniła się epidemia polio na przełomie lat 40. i 50. XX w., kiedy jazdę konną wykorzystano w terapii dzieci dotkniętych tą chorobą. W Polsce pionierem w tej dziedzinie był prof. Marian Weiss, który zastosował jazdę konną jako terapię w Stołecznym Centrum Rehabilitacji w Konstancinie. Po kilkuletniej przerwie, w 1986 r. hipoterapię włączono do działalności rehabilitacyjnej
ośrodka w Swoszowicach pod Krakowem, gdzie z pozytywnym skutkiem, wykorzystywaną ją w terapii dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami. Ukoronowaniem wszelkich działań, związanych z rozwojem jazdy konnej jako formy rehabilitacji było powołanie w 1992 r. Polskiego Towarzystwa Hipoterapeutycznego oraz opracowanie dokumentu pod nazwą Kanony
Polskiej Hipoterapii, który umożliwił dalszy skoordynowany rozwój hipoterapii w Polsce.}",
}