Konstrukcje tożsamości historycznej regionu w literaturze o Ziemi Lubuskiej (1945-1989)
[ 1 ] Akademia im. Jakuba z Paradyża | [ P ] pracownik
2024
artykuł naukowy
polski
- literatura o Ziemi Lubuskiej
- mit Ziem Odzyskanych
- propaganda
- tożsamość historyczna regionu
- postkolonializm
- literature about the Lubusz Land
- myth of the Recovered Territories
- propaganda
- historical identity of the region
- postcolonialism
PL W artykule zajmuję się strategiami konstrukcji tożsamości historycznej regionu w literaturze o Ziemi Lubuskiej po II wojnie światowej. Twórczość literacka na nowych powojennych ziemiach w pierwszych dziesięcioleciach pełniła w dużym stopniu funkcję propagandową – potwierdzenia „odzyskania” i „repolonizacji” poniemieckich terytoriów, ale również konstytuowała nowy powojenny region – Ziemię Lubuską (np. twórczość E. Paukszty). Utwory te inspirowane były ustaleniami i dogmatami głównie w zakresie badań historycznych nad regionem – współtworzących mit piastowski, relacje do innoetnicznego Obcego oraz wizję odwiecznej polskości (autochtoniczności). Na tych trzech tematach skupiam się w przeglądzie strategii konstrukcji tożsamości historycznej regionu przez literaturę tworzonej w okresie 1945-1989. Istotną cezurą okazał się przełom kulturowy roku 1989, który rozpoczął szereg procesów zmieniających wizję historycznej tożsamości regionu. Przemiany te dają asumpt do pytań o rangę i aktualność dawnej literatury, pozostającej przeważnie w kręgu mitologii Ziem Odzyskanych, a jednocześnie skłaniają do zastanowienia nad kształtującymi się od lat 90. XX wieku procesami rekonfiguracji lubuskiej tożsamości historycznej.
7 - 37
CC BY (uznanie autorstwa)
otwarte czasopismo
ostateczna wersja opublikowana
06.2024
w momencie opublikowania
70