EN The name Gorzów Wielkopolski / Gorzów in the context of general toponymy (from a linguist’s perspective)

2026

Język. Religia. Tożsamość

Rocznik: 2026 | Tom: 1 | Numer: 33

artykuł naukowy

polski

PL Około 23% nazw miejscowości w Polsce to formy jednowyrazowe, a pozostałe 77% to nazwy dwu-,a nawet kilkuwyrazowe. Wykorzystane w nich przymiotniki dookreślające nazwę miejscowości wskazują na jej przyporządkowanie regionalne (lokatywność) bądź związek z miastem / miejscowością o większej randze (posesywność). Przymiotniki lokatywne (dla przykładu Lubuski, Śląski czy Wielkopolski) raczej nie występują w nazwach osad, wsi czy kolonii, dla których to charakterystyczne są w zasadzie określenia opozycjonujące, jak dla przykładu Nowa Wieś || Stara Wieś. Po ostatniej reformie administracyjnej, w wyniku której utworzono 16 województw o nazwach związanych z regionem i jego historią, nazwy miejscowości z komponentem przymiotnikowym geograficznym w dużej części (ponad połowa) nie przynależą do województwa, którego de facto nazwę lokatywną noszą. Nazwa Gorzów Wielkopolski (wcześniej Landsberg) jest prawnie wskazaną od 1946 roku polską nazwą miasta, na której postać w komponencie podstawowym z dużą dozą prawdopodobieństwa wpływ miała nazwa Gorzowa historycznie identyfikowanego z Górnym Śląskiem, lokowanego w XIII wieku obok starej osady Gorczow, nazywanej po polsku Gorzów. W wypadku Gorzowa Wielkopolskiego drugi człon jego nazwy ma podobnie charakter lokatywny.

85 - 98

10.5604/01.3001.0055.7746

https://jezyk.religia.tozsamosc.ajp.edu.pl/article/557746/pl

CC BY-NC (uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne)

otwarte czasopismo

ostateczna wersja autorska

22.05.2026

w momencie opublikowania

40