Grubachna, Kwikuś, Blondynka i Ryjek – o przymiotach trzody zapisanych w nazwach własnych
[ 1 ] Wydział Humanistyczny, Akademia im. Jakuba z Paradyża | [ P ] pracownik
EN Grubachna, Kwikuś, Blondynka i Ryjek– about the attributes of livestock recorded in proper names
2026
rozdział w monografii naukowej
polski
- onomastyka
- zoonimia
- świnia
- imię
- trzoda
- barwa
- dźwięk
- onomastics
- zoonymy
- pig
- name
- piasek kwarcowy
- herd
- color
- sounds
PL Celem niniejszego artykułu jest prześledzenie cech trzody chlewnej, konotowanych przez ich nazwy własne. Zwyczaj nadawania imion rozpowszechniony jest bowiem wśród hodowców trzody, zwłaszcza w małych miejscowościach, a motywami, które służą do nadania imienia, są np. wygląd zwierzęcia (umaszczenie, tusza, kształt łba, uszu), jego charakter, wydawane dźwięki lub zawołania stosowane przez właścicieli. Podstawą analizy jest materiał zawarty w Słowniku etymologiczno-motywacyjnym słowiańskiej zoonimii ludowej Stefana Warchoła.
327 - 350
CC BY-NC (uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne)
inne
ostateczna wersja opublikowana
07.2026
w momencie opublikowania
20
20