Fantazmatyczna Babimojszczyzna – kulturowa trwałość zachodniej granicy wersalskiej po drugiej wojnie światowej
[ 1 ] Wydział Humanistyczny, Akademia im. Jakuba z Paradyża | [ P ] pracownik
2026
rozdział w monografii naukowej
polski
- Babimojszczyzna
- granica wersalska
- granice fantomowe
- „Ziemie Odzyskane”
- geografia wyobrażona
PL W artykule przyglądam się kulturowej trwałości zachodniej granicy wersalskiej po drugiej wojnie światowej na przykładzie specyficznego regionu, który dopiero wówczas zaczęto powszechnie nazywać Babimojszczyzną (region, powiat babimojski). Tereny te do 1945 roku znajdowały się w państwie niemieckim, choć były zamieszkiwane w niektórych wsiach w większości przez ludność polską. Po przyłączeniu ziem niemieckich do Polski na mocy rozstrzygnięć w Poczdamie polskojęzyczni mieszkańcy tego regionu stali się pożądanym ideologicznie przykładem świadomych swoich narodowych korzeni polskich autochtonów na ziemiach poniemieckich, szczególnie w związku z kreacją nowego regionu geograficzno-kulturowego, nazwanego Ziemią lubuską. Stali się tym samym jednym z elementów politycznego mitu „Ziem Odzyskanych”. Ten fantazmatyczny, zmiennokształtny region Babimojszczyzny został wykreowany w czasach powojennych w wyniku kulturowego utrwalenia, a nie rozmycia dawnej granicy wersalskiej, która stała się granicą fantomową (reliktową). Na przykładach z kultury i literatury powo- jennej pokazuję ideologiczno-kulturową funkcję polskiej zachodniej granicy wersalskiej, różne oblicza tego regionu, jego rolę kulturową, i współczesne próby redefinicji.
195 - 212
20
20