EN Implementation of horseback riding in therapy for children, adolescents and adults – a historical overview

2026

rozdział w monografii naukowej

polski

PL Jazda konna od najdawniejszych czasów towarzyszyła człowiekowi, początkowo służąc głównie celom utylitarnym. Z czasem jednak dostrzeżono inne zalety relacji człowiek–koń, w tym terapeutyczne. W starożytności zwracał na nie uwagę Hippokrates i Ksenofont, w średniowieczu – Galen, w kolejnych epokach Mercurialis, Sydenham czy Busch. Doceniali je również Dorohostajski i Czapski. Jednak dopiero w XX w. wartości jazdy konnej dla zdrowia człowieka potwierdzone zostały badaniami naukowymi. Do uznania jej jako formy terapii przyczyniła się epidemia polio na przełomie lat 40. i 50. XX w., kiedy jazdę konną wykorzystano w terapii dzieci dotkniętych tą chorobą. W Polsce pionierem w tej dziedzinie był prof. Marian Weiss, który zastosował jazdę konną jako terapię w Stołecznym Centrum Rehabilitacji w Konstancinie. Po kilkuletniej przerwie, w 1986 r. hipoterapię włączono do działalności rehabilitacyjnej ośrodka w Swoszowicach pod Krakowem, gdzie z pozytywnym skutkiem, wykorzystywaną ją w terapii dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami. Ukoronowaniem wszelkich działań, związanych z rozwojem jazdy konnej jako formy rehabilitacji było powołanie w 1992 r. Polskiego Towarzystwa Hipoterapeutycznego oraz opracowanie dokumentu pod nazwą Kanony Polskiej Hipoterapii, który umożliwił dalszy skoordynowany rozwój hipoterapii w Polsce.

279 - 296

http://cwn.ajp.edu.pl/2026/15/280/

Zwierzęta w służbie człowieka. Od usług osiołka po branżę motoryzacyjną.

CC BY-NC (uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne)

inne

ostateczna wersja opublikowana

07.2026

w momencie opublikowania

20

20